Şefaat, bir kimsenin başka bir kimseye yardım etmesi, onun bağışlanmasına veya bir hayra ulaşmasına vesile olması, onun lehine Allah’tan talepte bulunması demektir.
Âhirette Allah-u Teâlâ’nın izin verdiği kimselerin, yine O’nun izin verdiği kullar hakkında niyazda bulunması, onun bağışlanmasına vesile olması anlamında kullanılır.
Şefaatin tamamı Allah-u Teâlâ’nın iznine ve iradesine bağlıdır. Hiç kimse Allah’ın izni olmadan şefaat edemez.