Ehl-i Beyt; ev halkı, hâne halkı, aile fertleri demektir. Ev sahibi, eşi, çocukları, torunları ve yakın akrabaları anlamına gelir.
Ehl-i beyt (ehlü’l-beyt), İslâmî dönemden itibaren Peygamberimizin eşlerini, ailesini, soyunu, sünnet ve hadislerle bu kapsama alınan yakınlarını ifade eder.
– Resûlullah ﷺ’in bütün eşleri. Kur’an-ı Kerîm âyeti ile bu kapsamda oldukları sabittir.
– Hz. Ali ve Hz. Fâtıma
– Hz. Ali’nin neslinden gelenler
– Hz. Hasan, Hz. Hüseyin ve onların nesilleri
– Resûlullah ﷺ’ın diğer kızları ve onların eşleri (Hz. Osman)
– Hz. Abbas’ın neslinden gelenler
– Hz. Akîl’in neslinden gelenler
– Hz. Selman gibi, neseben değil fakat mânen bu kapsama alınanlar. Sünnet ve Hadis-i Şeriflerle bu kapsama girenler. (“Hz. Selman bizdendir, bizim Ehl-i Beytimizdendir“)