Kur’an-ı Kerîm, Allah-u Teâlâ tarafından Arapça olarak indirilmiştir.

Başka bir dile yapılan tercüme veya meal ise Kur’an’ın kendisi değildir. Tercüme, Allah Teâlâ’nın kelâmının bizzat kendisi değil, mütercimin Kur’an’dan anladığı manayı kendi diliyle ifade etmesidir. Bu sebeple tercüme, Kur’an’ın bütün anlam, incelik ve özelliklerini eksiksiz olarak taşıyamaz. Tercüme / meal, Kur’an hükmünde değildir.

Müslümanın Kur’an’ın manasını öğrenmesi, üzerinde düşünmesi ve öğrendiklerini hayatına aktarmaya çalışması gerekir.

Fakat namazdaki kıraat, Kur’an’ın anlamını herhangi bir dille ifade etmek değil, Kur’an-ı Kerîm’i okumaktır. Kur’an’ın kendisi ise Allah Teâlâ’nın indirdiği Arapça lafızlardır.

Bu nedenle namazda Kur’an-ı Kerîm’in Arapça aslının yerine Türkçe veya başka bir dildeki tercümesini okumak, Kur’an kıraati yerine geçmez.

Yapılması gereken, namazda Kur’an-ı Kerîm’in Arapça lafızlarını okumak, namaz dışında da mealinden / tefsirinden istifade ederek Kur’an’ın ne anlattığını öğrenmektir.

Meal ve tefsir, Kur’an’ı anlamak için okunur; namazda kıraat olarak ise Kur’an-ı Kerîm’in Arapça aslı okunur.

Özetle; Kur’an-ı Kerîm’in mealiyle / tercümesiyle namaz kılmak, namazın farzı olan Kur’an kıraati yerine geçmez. Namazda Kur’an-ı Kerîm’in aslının, yani Allah Teâlâ’nın indirdiği Arapça lafızların okunması gerekir.