Yemîn-i lağv, kişinin yemin etme kastı bulunmaksızın, dil sürçmesiyle veya konuşma esnasında farkında olmadan yemin ifadesini kullanmasıdır. Yani kişi gerçekte yemin etmek istemediği hâlde, dilinin sürçmesiyle “Vallahi” gibi bir yemin sözü söylemiş olur.
Mesela bir kimsenin “Evet” veya “Hayır” derken dil sürçmesiyle “Vallahi” ifadesini kullanması fakat bunu yemin kastıyla söylememesi yemîn-i lağv kapsamında değerlendirilir.
Allah Teâlâ şöyle buyurmaktadır: “Allah, kasıtsız olarak ağzınızdan çıkan yeminlerinizden (lağv) dolayı sizi sorumlu tutmaz. Fakat bile bile yaptığınız yeminlerden dolayı sizi sorumlu tutar.” (Mâide Sûresi 89)
Dolayısıyla yemin kastı olmadan; dil sürçmesiyle, ağız alışkanlığıyla söylenen bu tür sözlerden dolayı kişi sorumlu tutulmaz ve yemin kefâreti gerekmez.
Kasıtlı olarak yemin edilmesi ve sonra bu yeminin bozulması hâlinde yemin kefâreti gerekir.