Peygamber Efendimiz ﷺ’in İslam Dinimiz adına yaptıkları, söyledikleri ve başkalarının yaptıklarını veya söylediklerini görüp duyduğunda karşı çıkmayarak onayladıkları söz ve fiiller Resûlullah Efendimiz ﷺ’in Sünnetidir. Sünnet-i Nebeviyyedir.
Resûlullah Efendimiz ﷺ’in sünnetine sadakatle bağlanıp onu yaşayanlara ve (kasıtlı olarak terk etmemek şartıyla) bazı eksikleri bulunmakla beraber sünneti yaşama gayreti içinde olanlara Ehl-i Sünnet denir.
Ehl-i Sünnet’in ilk kuşağı; erkeğiyle, kadınıyla, çocuğuyla (küçük çocuklara varıncaya kadar) Ashâb-ı Kirâmdır. Onlardan sonra da kıyamete kadar Resûlullah Efendimiz ﷺ’in sünnetini takip eden, yaşayan; Sünnet-i Nebeviyye’yi omuzlayıp kendilerinden sonraki nesillere taşıyan Müslümanlar Ehl-i Sünnet çizgisinin devamıdır.
Asr-ı Saâdet’te yaşayan münafıklar Ehl-i Sünnet olmadığı gibi, tarih boyunca Sünnet-i Nebeviyye’nin dışında kalan ve nifak üzere hareket edip, münafık olarak sürüp gelenler de Ehl-i Sünnet’in dışında kalanlardır.
Allah Teâlâ, hiç kimseyi Ehl-i Sünnet çizgisinden ayırmasın; herkesi Ehl-i Sünnet olmaya ve Ehl-i Sünnet olarak ölmeye muvaffak eylesin. Âmin.