Dinimizde intihar, en büyük günahlardan biridir.
İnsanın canı Allah’ın bir emanetidir. Kişi başkasının canına da kıyamaz, kendi canına da kıyamaz. Canı veren Allah’tır. O canı almak da yalnızca Allah’a mahsustur.
İntihar, başkasını öldürmekten daha büyük bir günahtır.
İntihar eden kişi, işlediği fiilin haram olduğunu bilerek ve helal görmeden yapmışsa büyük bir günah işlemiş olur. Bu kişi büyük bir vebal yüklenir. Günahı ağırdır. Ancak bu durum onun tamamen dinden çıktığı anlamına gelmez. Bu kişi mümindir. Fakat günahkâr bir mümindir.
İntihar eden bir mümin ebedî olarak cehennemde kalmaz. İmanla ölen hiç kimse ebedî cehennemlik değildir. Büyük günah işleyen müminler, günahlarının cezasını çektikten sonra Allah’ın rahmetiyle cennete girerler.
İntihar eden kişi, ağır bir psikolojik çöküntü, şuur kaybı veya büyük bir bunalım altında bu işi yapar. Bu nedenle İmam-ı Âzam Ebu Hanife, aklı başında olan bir insanın böyle bir fiile yönelmeyeceğini söylemiş ve bu kişilerin cenaze namazlarının kılınacağını belirtmiştir.