Selef; önce gelenler, öncekiler demektir. Selef-i Sâlihîn; Sahâbe, Tâbiîn ve Tebe-i Tâbiîn dönemlerinde yaşamış sâlih insanlar demektir.
Selef-i Sâlihîn denildiğinde şu üç nesil kastedilir:
– Sahâbe: Peygamber ﷺ Efendimiz’i mümin olarak görüp ona iman eden ve Müslüman olarak ölen kimseler.
– Tâbiîn: Sahâbîleri görüp onlardan ilim alan Müslümanlar.
– Tebe-i Tâbiîn: Tâbiîn neslini görüp onlardan ilim alan Müslümanlar.
Asr-ı Saadet döneminde ve ondan sonraki iki asırda yaşamış olan sâlih kişiler, Selef-i Sâlihîn kapsamındadır.
Bu nesillerin faziletini, Peygamber ﷺ Efendimiz’in şöyle belirtmiştir:
“İnsanların en hayırlısı benim asrımda yaşayanlardır. Sonra onların ardından gelenler, sonra da onların ardından gelenlerdir.”