Dua, sözlükte “çağırmak, seslenmek, yardım talep etmek, istemek” anlamına gelir.
Dinî bir terim olarak dua, insanın bütün samimiyetiyle Rabbine yönelip isteklerini O’na sunmasıdır.
Dua, kul ile Allah arasında kurulan en samimi bağdır.
Peygamberimiz (s.a.s.) “Dua, ibadetin özüdür.” buyurmuştur.
Bu hadis, duanın ibadetler içindeki özel yerini gösterir.
Allah (c.c.), Furkân Suresinde “De ki: Duanız olmasa Rabbim size ne diye değer versin.” buyurarak duanın insan hayatındaki önemini vurgulamıştır.
Kur’an-ı Kerim, dua ve kulluğun yalnızca Allah’a yapılması gerektiğini emreder.
Allah’tan başka varlıklara dua edilmesi yasaklanmıştır:
“Sakın Allah ile birlikte başka bir ilâha yalvarma! Yoksa azaba uğratılanlardan olursun.”
(eş-Şuarâ Suresi, 213)
“Allah ile birlikte başka bir ilaha yalvarma! Allah’tan başka ilah yoktur. O’nun zâtından başka her şey yok olacaktır. Hüküm yalnız O’nundur ve siz ancak O’na döndürüleceksiniz.”
(el-Kasas Suresi, 88)
Dua, kulun aczini bilip Rabbine yönelmesidir.
Dua, kul ile Allah arasında kurulan en sağlam bağdır.