Hırsızlık yapan kimse, mal sahibi tarafından mahkemeye intikal etmeden önce affedilirse, hırsızlık haddinin (el kesme cezasının) uygulanması düşer.
Had cezasını gerektiren suç hâkimin huzuruna/mahkemeye taşınmadan önce, hak sahibinin affetmesiyle cezanın uygulanmasına engel olunabilir.
Ancak hırsız yakalanmış, suç sabit olmuş ve mesele mahkemeye intikal etmişse, bundan sonra mal sahibinin hırsızı affetmesi had cezasını düşürmez. Çünkü bu aşamadan sonra mesele sadece mal sahibinin hakkı olmaktan çıkmış, amme hukukunu ilgilendiren bir suç hâline gelmiştir.
Ayrıca, hırsızın tövbe etmesi de kul hakkını ortadan kaldırmaz. Hırsızlık yapan kimse yaptığından pişman olup tövbe ederse; Allah Teâlâ o kişiyi (Allah hakkına ilişkin günahını) bağışlayabilir. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyuruyor:
“Kim de yaptığı zulümden sonra tövbe eder ve hâlini düzeltirse şüphesiz Allah onun tövbesini kabul eder. Şüphesiz Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.” (Mâide Sûresi, Âyet 39)
Fakat hırsızlıkta bir de kul hakkı vardır. Çalınan mal mevcutsa sahibine geri verilmesi gerekir. Mal tüketilmiş veya kullanılmışsa, şartlarına göre bedelinin ödenmesi gerekir. Sadece tövbe etmekle mal sahibinin hakkı ortadan kalkmaz. Hak sahibinin hakkını helal etmesi gerekir.
Dolayısıyla hırsızlık yapan kişinin tövbe etmesi ile mal sahibinin onu affetmesi birbirinden farklıdır. Tövbe, Allah Teâlâ’ya karşı işlenen günah bakımından önemlidir. Kul hakkının ortadan kalkması ise hakkın iade edilmesine, hak sahibinin affına bağlıdır.
Mahkemeye intikal etmeden önce, mal sahibi hırsızı affederse had cezası düşer.
Mahkemeye intikal ettikten sonra affetmesi ise had cezasını düşürmez. Bu aşamadan sonra işlenen suç kamu hakkı hâline dönüşmüş olur.