Ehl-i sünnetin dört hak mezhebi vardır: Hanefî, Şâfiî, Mâlikî ve Hanbelî.
Müslüman, bunlardan hangisini daha iyi öğrenmişse, hangisini daha doğru ve kendisi için daha isabetli buluyorsa o mezhebe tâbi olur.
Bir mezhepten diğerine geçmek, diğer mezhebin daha doğru olduğuna kanaat getirilmesi hâlinde caizdir.
Ancak kişinin, “Ben bu mezhebe tâbiyim ama diğer mezheplerin hükümlerine de dilediğim zaman uyarım” demesi doğru değildir. Müslüman, mezheplerin hükümlerinden kendi arzusuna uyan veya işine gelen hükmü seçerek bir uygulama meydana getiremez.
Esas olan, kişinin en doğru bildiği, daha sağlam gördüğü mezhebe tâbi olmasıdır. Mezhebinin usul ve hükümleri içerisinde hareket etmesi gerekir. Mezhebinde bir ruhsat varsa o ruhsattan istifade edebilir.
Şayet kişi, bir müddet sonra başka bir mezhebin daha doğru olduğuna kanaat getirirse, o mezhebe bütün olarak geçebilir ve bundan sonra o mezhebin hükümlerine göre amel eder. Fakat bir mezhepte kalıp diğer mezheplerden parça parça hükümler almak, mezheplerin kolaylıklarını bir araya getirerek kendine göre yeni bir uygulama oluşturmak doğru değildir. Buna telfik denir. Telfik caiz değildir.
Müslüman, “Şu mezhepteyim fakat diğer mezheplere göre de dilediğim gibi amel ederim” anlayışında olamaz.
Kısacası, mezhep değiştirmek, daha doğru olduğuna kanaat getirilen başka bir hak mezhebe tamamen geçmek anlamında caizdir. Fakat kişinin, bir mezhepte kalıp diğer mezheplerden işine gelen hükümleri seçerek uygulaması doğru değildir.