Zihâr kelimesi Arapça ظهر (z-h-r) kökünden gelir. Zahr, sırt/arka demektir.
Zihâr, bir erkeğin kendi karısını, kendisine nikâh bakımından ebediyen haram olan bir kadına/annesine benzeterek, artık onu kendisine haram kıldığını ifade eden söz söylemesidir.
Mesela kişinin hanımına; “sen bana annemin sırtı gibisin” demesi, zihârın en bilinen örneğidir.
Mücâdele Sûresi 2-4. âyetlerde; zihârın Allah’ın hoş görmediği çirkin ve asılsız bir söz olduğu bildirilmiş ve zihâr yapan kimseye kefâret ödeme sorumluluğu yüklenmiştir.
Zihâr yapan kişinin, kefâret ödemeden önce hanımıyla cinsî münasebette bulunması haramdır.
Hanımıyla münasebette bulunmadan önce mutlaka şunlardan birini yapması gerekir:
– Bir köle azat etmek. (Buna gücü yetmezse)
– Arka arkaya/ara vermeden iki ay oruç tutmak. (Buna da gücü yetmezse)
– Altmış fakiri doyurmak. (Altmış fakiri sabah-akşam doyurmak. Güncel rakamla altmış fitre/fidye bedelini fakire vermek)